PRACE PISEMNE || POMOCE NAUKOWE || TESTY


 
Zaloguj się!
Brak konta kliknij tutaj!


szukaj prac:

zobacz także:

 Kategorie
   • Antyk i Biblia
   • Historia
   • Marketing
   • Pedagogika
   • Pozytywizm
   • Prace Maturalne
   • Przekrojowe
   • Psychologia
   • Recenzje
   • Renesans
   • Romantyzm
   • Rzeczoznawstwo
   • Socjologia
   • Współczesność
   • XX lecie
   • Zarządzanie
 Subskrypcja
Newsletter Skryba.pl
e-mail:


 Sonda
 Twój wiek to:

  26 i więcej... (51)
  21 (21)
  20 (18)
  19 (90)
  22 (9)
  23 (10)
  24 (5)
  25 (10)

 

ID:138 Rodzina jako naturalne środowisko wychowawcze. (2007-06-11 23:54:08, redakcja)
Autor: anonim, Liczba stron: 13

RODZINA JAKO NATURALNE ŚRODOWISKO WYCHOWAWCZE
Rodzina to podstawowa komórka społeczna. Celem większości rodzin jest posiadanie potomstwa i jego wychowanie. Już od pierwszych chwil życia człowiek ulega wpływom wychowawczym rodziny, nabywa pierwszych doświadczeń, zdobywa wiedzę, nawyki i umiejętności niezbędne w życiu.
Wychowanie w rodzinie nie ma charakteru celowego, jest to raczej proces spontaniczny, żywiołowy. Rodzinę łączą więzy pokrewieństwa, małżeństwa, adopcji. W rodzinie mamy ściśle określone role społeczne: męża; żony, matki, ojca, dzieci, syna, córki, brata itd.

DEFINICJE - RODZINY
UJECIE SOCJOLOGICZNE ( wg Szczepańskiego): Grupa złożona z osób które łączy stosunek małżeński i rodzicielski w szerokim społecznym i prawnym znaczeniu ( prawnym bo są rodzice, społeczny bo małżeństwo) członkowie rodzin żyją zazwyczaj pod jednym dachem tworzą jedno gospodarstwo domowe obejmujące 2 pokolenia (mała rodzina) 3 pokolenia (wielka rodzina )
UJECIE PSYCHOLOGICZNE (wg Przetacznikowej): Rodzinę tworzą osoby które wiążą związki małżeństwa, pokrewieństwa lub adopcji; członkowie rodziny nie tylko zamieszkują razem ale współdziałają ze sobą zgodnie z wewnętrznym podziałem ról; rodzina ma swój świat , stanowi zarazem grupę otwarta na wpływy zewnętrzne, kształtując system wartości i norm zachowania się społecznego
UJECIE PEDAGOGICZNE (wg Kawuli): rodzina jest grupa spol. w której następuje poznanie pierwszych form etyczno-moralnych , rozróżnianie dobra i zła, klasyfikowanie osób, przedmiotów i zjawisk (uznaje on także za rodzinę związki kohabitacyjne - wolne związki – konkubinat)

WG JADWIGI IZDEBSKIEJ PEDAGOGA SPOŁECZNEGO:
„rodzina jest dla dziecka środowiskiem, w którym odbywa się proces wychowania naturalnego, w odróżnieniu od środowisk charakteryzujących się instytucjonalnymi oddziaływaniami szkoły, placówek wychowania przedszkolnego. Dziecko, uczestnicząc w codziennych naturalnych sytuacjach życia rodzinnego, w bezpośrednich interakcjach między członkami rodziny, przyswaja elementarną wiedzę o świecie, wartościach, normach moralno-społecznych, kulturze domu rodzinnego, poznaje sposoby zaspakajania wielu potrzeb rozwijania własnych zainteresowań (…). Środowisko wychowawcze rodziny tworzy przede wszystkim kultura stosunków międzyludzkich w rodzinie, interakcje między członkami rodziny, potrzeba i umiejętności wzajemnego komunikowania swoich przeżyć, myśli oraz świat symboli kulturowych, które członkowie rodziny poznają, odkrywają i które są podstawą porozumienia się między nimi.”
W UJĘCIU SŁOWNIKOWYM rodzina to mała grupa społeczna, składająca się z rodziców, ich dzieci i krewnych; rodziców łączy więź małżeńska, rodziców dziećmi — więź rodzicielska, stanowiąca postawę w wychowaniu rodzinnym, jak również więź formalna określająca obowiązki rodziców dzieci względem siebie (Okoń, 1975: 248).
Rodzina jest środowiskiem rozwoju dla wszystkich jej członków. Wpływ domu rodzinnego jest bardo różnorodny. Dziecko może wyrastać w atmosferze akceptacji, miłości, czułości lub atmosferze kłótni, awantur. Niewątpliwie i jedno i drugie środowisko ma wpływ na kształtowanie się osobowości dziecka. Wielu autorów zajmuje się problematyką rodziny, należą do nich Maria Ziemska, Henryk Cudak, Franciszek Adamski, Stanisław Kawula. Opisują zadnia stojące przed rodziną, jej funkcje, typy.

CYKLE ŻYCIA MAŁŻEŃSKO- RODZINNEGO: 1)narzeczeństwo,
2)małżeństwo bezdzietne,
3) małż. z dziećmi,
4) rodzina z odchodzącymi dziećmi,
5) małż. odłączone od dzieci

TYPOLOGIA RODZIN
W literaturze spotyka się różne układy typów rodzin ze względu na rozmaite zasady podziału. Kryteriami podziału mogą być: liczba członków w rodzinie, formy organizacyjne życia rodzinnego, formy utrzymywania rodziny, hierarchia prestiżu i władzy, środowisko zamieszkania, styl życia rodziny.

ZE WZGLĘDU NA LICZBĘ CZŁONKÓW RODZINY:
· rodzina mała, nuklearna- składa się ze współmałżonków i ich dzieci. Jest to typ rodziny dwupokoleniowej o zredukowanej liczbie członków
· rodzina poszerzona, wielopokoleniowa (zwana dużą) składa się z dwóch lub większej liczby rodzin nuklearnych, podporządkowanych organizacyjnie jednemu kierownictwu rodzinnemu. Pod jednym dachem mieszka kilka pokoleń, uznających patriarchalną władze ojca rodziny. Niektórzy socjologowie utrzymują ze musza być co najmniej trzy pokolenia i mogą w skład rodziny wchodzić krewni z linii bocznej, którzy również są połączeni wspólnotą majątkową.
· zmodyfikowana rodzina poszerzona stanowi związek rodzin nuklearnych będących w częściowej zależności od siebie. Ich członkowie wymieniają między sobą usługi, czym różnią się od wyizolowanej rodziny nuklearnej. Rodziny te zachowują jednak niezależność ekonomiczną, niekiedy są przestrzennie rozproszone, czym różnią się od rodziny poszerzonej. W tym typie rodziny nie ma hierarchicznej struktury władzy i autorytetu, przy utrzymywaniu intensywnej więzi rodzinnej.
· rodzina poligamiczna - łączy kilka związków małżeńskich połączonych w jedną zbiorowość rodzinną. Najczęściej jest to związek jednego mężczyzny z kilkoma kobietami, tzw. poliginia, rzadziej związek jednej kobiety z kilkoma mężczyznami, tzw. poliandria. R. poligamiczna występowała w społeczeństwach pierwotnych, obecnie u niektórych ludów Afryki i wśród muzułmanów.

KOLEJNYM KRYTERIUM - CHARAKTER ŹRÓDŁA UTRZYMANIA:
· rodzina chłopska - dla której gospodarstwo stanowi wyłączne źródło utrzymania. Pracują wszyscy zdolni do pracy członkowie rodziny, występuje podział czynności. Główną pracę rolniczą wykonuje gospodarz.
1. chłopo-robotnicza – (praca w przemyśle)
2. chłopo- urzędnicza - (praca w urzędzie)
· rodzina robotnicza –nie posiada własnego warsztatu pracy, a źródło utrzymania stanowi dochód uzyskiwany z pracy fizycznej najemnej członków rodziny
· rodzina inteligencka – podobnie jak rodzina robotnicza nie posiada własnego warsztatu pracy, natomiast odróżnia ją charakter pracy zawodowej członków (praca umysłowa), styl życia, udział w kulturze.

KRYTERIUM PRESTIŻU I WŁADZY:
· rodzina patriarchalna - w której dominującą pozycję posiada ojciec. Cieszy się on najwyższym autorytetem, sprawuje władze i kontrolę, kieruje całkowicie rodzina i reprezentuje ją na zewnątrz
· rodzina matriarchalna – z władzą sprawowaną przez matkę, jako najwyższym autorytetem
· rodzina egalitarna (partnerska) - w której obowiązuje równość praw, decyzji i zakresów kompetencji męża i żony. Rodziny te są charakterystyczne dla współczesnego społeczeństwa.
ZE WZGLĘDU NA LICZBĘ DZIECI: małe, średnie , wielodzietne.
WG ZBIOROWOŚCI SPOŚRÓD KTÓREJ WYBIERANY JEST MAŁŻONEK:
· endogamiczne (elitarna- to samo srodow.);
· egzogamiczne (egalitarna – różne srodow)
WG MIEJSCA ZAMIESZKANIA:
· matrylokalne;
· patrylokalne;
· neolokalne
WG TEGO PO KIM DZIEDZICZYMY NAZWISKO:
· matrylinearne;
· patrylinearne
Na przestrzeni wieków znacznie zmienił się model rodziny. Podstawowe zmiany zachodzące w strukturze rodziny można przypisać przeobrażeniom dokonującym się we współczesnym społeczeństwie

STRUKTURA RODZINY ZE WZGLĘDU NA LICZBE JEJ CZŁONKÓW:
· pełna (rodzic+ dzieci);
· zrekonstruowana (rodzic + dzieci+ macocha/ojczym);
· związki kohabitacyjne (konkubinat);
· niepełna (rozbita, sieroca, panna z dzieckiem separacja)

Funkcje rodziny przyjęte przez Zbigniewa Tyszkę, które opisuje w pracy System metodologiczny wieloaspektowej, integralnej analizy życia rodzinnego.
WYODRĘBNIA ON NASTĘPUJĄCE FUNKCJE RODZINY:
1. Funkcje biopsychiczne — wiążą się one z biologicznymi zjawiskami mającymi swe odbicie w sferze psychiki, wśród nich wymienia:
— prokreacyjną — polegająca na powoływaniu do życia i rodzeniu dzieci stających się członkami rodziny. Umożliwia ona zaspakajanie rodzicielskich, emocjonalnych potrzeb współmałżonków oraz reprodukcyjnych potrzeb społeczeństwa;
— seksualna — służąca zaspakajaniu potrzeb seksualnych małżonków.
2. Funkcje ekonomiczne — dotyczącą materialnej egzystencji rodziny i działań odnoszących się do spraw materialnych, wśród nich:
— matrialno-ekonomiczną — dzięki tej funkcji możliwe jest zaspakajanie materialnych potrzeb członków rodziny, wywiera ona istotny wpływ na większość pozostałych funkcji;
— opiekuńczo-zbezpieczająca — polega na materialnym i fizycznym zabezpieczeniu członków rodziny lub oddzielnie mieszkających krewnych.
3. Funkcje społeczno-wyznaczające — dotyczą „zewnętrznego” usytuowania rodziny, będą to:
— stratyfikacyjna — określająca umiejscowienie rodziny w strukturze społeczeństwa, jej pozycję społeczną, dzięki przynależności do określonej warstwy społecznej;
— legalizacyjno-kontrolna — obejmuje ona nadzorowanie zachowań poza rodziną i sterowanie członkiem rodziny przez pozostałych członków w celu zapobiegania odstępstwom od norm i wzorów przyjętych w rodzinie za obowiązujące.
4. Funkcje socjopsychologiczne — dotyczą interakcji psychospołecznych zachodzących między jednostkami rodzinie i oddziaływania rodziny na jednostkę w zakresie zaspakajania jej wyższych potrzeb. Do grupy tej należą funkcje:
— socjalizacyjno-wychowawcza — obejmuje wprowadzenie dziecka w świat kultury danego społeczeństwa, zapoznanie ze sposobami życiowego funkcjonowania w jej ramach, przygotowanie do samodzielnego pełnienia ról społecznych w rodzinie i społeczeństwie;
— kulturalna — polegająca na zapoznaniu młodego pokolenia z dziejami kultury danego społeczeństwa oraz jej trwałymi pomnikami, na wpajaniu norm i wartości odnoszących się do świata kultury, na dbałości o przeżycia estetyczne rodziny, na czynnej aktywności kulturalnej;
— religijna — obejmuje wychowanie potomstwa w duchu religijnym i egzekwowanie religijnych powinności, kultywowanie w domu norm, zasad i wartości religijnych;
— rekreacyjno-towarzyska — dotyczy występujących u człowieka dążności do utrzymania zażyłych, nieformalnych kontaktów z niewielkim kręgiem osób. Kontakty te są niezbędne do utrzymania równowagi psychicznej, wypoczynku, uniknięcia poczucia osamotnienia;
— emocjonalno-ekspresyjna — w funkcji tej znajdują swój wyraz najistotniejsze emocjonalne potrzeby członków rodziny oraz potrzeba wyrażania swej osobowości. (Tyszka, 2001: 70 i nast.).
WYMIENIONE FUNKCJE ZA INNYMI AUTORAMI (ADAMSKI, KAWULA) MOŻNA PODZIELIĆ NA 4 TYPY:
— biologiczne związane z prokreacją,
— ekonomiczne — dotyczące materialnych potrzeb członków rodziny;
— socjalizacyjne (w tym wychowawcze) — polegające na przekazywaniu dziecku norm i wartości moralnych, na wprowadzaniu go w świat;
— usługowo-opiekuńcze — związane z opieką nad dziećmi i pozostałymi członkami rodziny.
PRZYJRZYJMY SIĘ PONOWNIE TYM FUNKCJOM ZE ZWRÓCENIEM UWAGI NA WSPÓŁCZESNĄ RODZINĘ.
Funkcja biologiczna stwarza możliwość zaspakajania rodzicielskich, emocjonalnych potrzeb współmałżonków. Pozwala na utrzymanie ciągłości społeczeństwa. Przyjście na świat dziecka może mieć miejsce również poza rodziną.
Funkcja prokreacyjna w ostatnich czasach uległa znacznym przeobrażeniom. Współczesna rodzina posiada inną strukturę w środowiskach wiejskich i inną w środowiskach miejskich. W środowisku wiejskim model rodziny wielodzietnej zmienia się w model rodziny małodzietnej.
Natomiast w miastach coraz bardziej dostrzegamy przekształcanie się rodziny małodzietnej z dwojgiem dzieci w model rodziny z jednym dzieckiem. Wiąże się to z wieloma czynnikami, między innymi zwiększyła się aktywność zawodowa kobiet. Wiele z nich odkłada macierzyństwo „na potem”.
Często rodzinach wielodzietnych poważnym problemem staje się nie tylko zakup rzeczy luksusowych, ale także i tych podstawowych. Mała liczba dzieci pozwala na wyższy standard życia rodziny, a dzieciom zapewnia lepsze warunki materialne.
W rodzinach małodzietnych częsty kontakt dzieci z rodzicami sprzyja wyższemu poziomowi rozwoju intelektualnego, niż u dzieci z rodzin wielodzietnych o podobnym statusie społeczno-kulturowym.
Funkcje ekonomiczne obejmują starania o zabezpieczenie materialne rodziny. Chodzi zarówno zabezpieczenie trwałych, jak i nietrwałych dóbr, takich jak: mieszkanie, wyposażenie domu, środki konsumpcyjne. Bezrobocie z którym mamy do czynienia w Polsce w ostatnich latach sprawia, że coraz częściej uwidaczniają się niedobory w poziomie ekonomiczno-materialnym wielu rodzin.
Z drugiej strony istnieje wiele rodzin bardzo zasobnych materialnie. Zarówno niedobory w zaspakajaniu funkcji ekonomicznej, jak i nadmierna dbałość o dobra materialne przyczyniają się do zaburzeń atmosfery w rodzinie, czego skutkiem są konflikty.
Funkcja socjalizacyjna jest realizowana w ciągu całego życia człowieka, jednak kształtowanie osobowości następuje przede wszystkim w dzieciństwie i młodości. Funkcja ta polega na ustawicznym przekazywaniu norm, języka, podstawowych zasad zachowania, zwyczajów obowiązujących w dany społeczeństwie. Rodzice kształtują wartości moralno-społeczne dziecka i przygotowują je do samodzielnego pełnienia ról społecznych zarówno w rodzinie, jak i w społeczeństwie.
Proces socjalizacji odbywa się głównie poprzez przykład i naśladownictwo osób, z którymi dziecko jest związane uczuciowo, które pragnie naśladować i z którymi chce się identyfikować. Mówiąc o funkcji socjalizacyjnej, nie można pominąć kwestii wychowania dziecka.
Wpływ wychowawczy rodziny odbywa się dwoma torami: poprzez świadome podejmowane zabiegi wychowawcze, jak również poprzez oddziaływanie niezamierzone.
Wielu badaczy uważa, że w większości rodzin dominuje wychowanie naturalne, spontanicznie, niewynikające z określonych zamierzeń pedagogicznych. Obywa się ono za pośrednictwem metod wychowawczych stosowanych przez rodziców i jest zależne od struktury rodziny czy atmosfery rodzinnego współżycia.
Zakres i charakter odpowiedzialności wychowawczej rodziny zmienia się w różnych okresach rozwoju dziecka. Możliwości wychowawcze rodziny są największe, gdy dzieci są małe, ponieważ okres od urodzenia do trzeciego roku dziecka jest szczególnie ważny dla całego rozwoju osobowość człowieka. Wychowanie przez rodziców tym okresie ma zazwyczaj charakter nieplanowy, nie może być jednak zastąpione przez żaden inny rodzaj wychowania.
Funkcja opiekuńczo-usługowa polega na zapewnieniu wszystkim członkom rodziny opieki fizycznej i codziennych usług oraz zaspokojeniu potrzeb biologicznych i materialnych.
Potrzeby związane z opieką fizyczną i pielęgnacją dotyczą głownie dzieci i osób starszych.
Przejawiają się w takich czynnościach, jak sprawowanie nadzoru nad małymi dziećmi, ich pielęgnacja, gwarantowanie bezpieczeństwa w domu i poza nim, opieka nad osobami starszymi, kalekimi lub zniedołężniałymi, pielęgnacja osób chorych.
Zaspokajanie potrzeb materialnych związane jest z zapewnieniem odpowiednich warunków mieszkaniowych rodzinie, utrzymaniem czasowo członków rodzin, świadczenie różnorakiej pomocy rodzinie bliższej i dalszej w przypadku trudnej sytuacji życiowej (Cudak, 1991: 15–16).
Jak zostało wspomniane wcześniej, specyficzną cechą środowiska rodzinnego jest to, że jego funkcje stanowią złożoną i jednolitą całość. Jakość i poziom wypełnianych przez rodzinę wszystkich funkcji decyduje również o efektach wychowania w rodzinie. Zakłócenie choćby jednej z wymienionych funkcji powoduje słabszą wydolność wychowawczą rodziny.
Na przestrzeni wieków znacznie zmienił się model rodziny. Podstawowe zmiany zachodzące w strukturze rodziny można przypisać przeobrażeniom dokonującym się we współczesnym społeczeństwie.
W drugiej połowie XX wieku utrwala się sformułowany w pierwszej połowie tego wieku pogląd, że współczesna cywilizacja stwarza w miarę swoich postępów coraz większe zagrożenie dla rodziny zakłócając jej funkcjonowanie i podkopując podstawy jej egzystencji.
Ważny jest fakt, iż Organizacja Narodów Zjednoczonych proklamowały rok 1994 Międzynarodowym Rokiem Rodziny, wynika to z zainteresowania współczesnych badaczy, psychologów, socjologów i pedagogów sprawami rodziny i niebezpieczeństw na jakie jest narażona ta najważniejsza komórka społeczna.
W dzisiejszych czasach kształtuje się nowa hierarchia dóbr rodzinnych. Na randze znaczenie zyskała satysfakcja życia małżeńskiego i rodzinnego.
Za podstawowy warunek satysfakcji małżeńskiej uznano długotrwałą miłość. Jeśli ona wygaśnie pewna część współmałżonków czuje się upoważniona do ponownego poszukiwania szczęścia w następnych związkach (dobro dzieci uznają za rzecz drugorzędną).
Model rodziny na przestrzeni wieków uległ znacznej zmianie. Najłatwiej jest to nam stwierdzić przyglądając się współczesnej rodzinie poprzez pryzmat jej funkcji. Jeśli chodzi o funkcję prokreacyjną, seksualną to można stwierdzić wzrost przedmałżeńskich i pozamałżeńskich kontaktów seksualnych.
Dzisiejsza rodzina ma ograniczoną funkcję kontrolną. Współczesne warunki życia szczególnie miejskiego i wielkomiejskiego nie sprzyjają zastosowaniu przez rodzinę kontroli nad swoimi dziećmi. Przyczynia się to do anonimowości jednostki, wydłużeniem czasu przebywania poza domem.
Jeżeli chodzi o funkcję socjalizacyjno – wychowawczą to uwidoczniła się większa niezależność i swoboda, zwłaszcza jeśli chodzi o młodzież, zmniejszył się skuteczny wpływ rodziców na dzieci. Rodzice nadal oddziaływują na dzieci, ale zauważamy większą indywidualizację oddziaływań za względu na różne postawy życiowe matek i ojców.
Chciałabym zwrócić szczególna uwagą na funkcje emocjonalno – ekspresyjną. Badacze zauważyli, że zyskała ona w ostatnim czasie na wartości. Rodzina w coraz większej mierze jest środkiem utrzymującym równowagę emocjonalną człowieka oraz zapewnia mu higienę psychiczną i poczucie bezpieczeństwa. Im mniej rodzina jest zdezorganizowana i konfliktowa tym skuteczniej wypełnia funkcję emocjonalno – ekspresyjną wobec swoich członków. Harmonijne pożycie w małżeństwie i poprawna ciepła atmosfera w rodzinie mają ogromne, nie dające się przecenić znaczenie w życiu człowieka - zarówno w jego życiowym funkcjonowaniu jak i subiektywnych odczuciach.
W prawidłowym modelu rodziny tworzonym przez lata dziecko miało stanowić centrum zainteresowania, rodzina miała mu zapewnić bezpieczeństwo, opiekę wszechstronny rozwój osobowości .
Są to szczytne cele i zadania jednak często zdarza się iż są one rozbijane o zwykłe realia życiowe, które uniemożliwiają zabezpieczenie przez rodziców podstawowych potrzeb zarówno psychicznych i fizycznych dziecka. Możemy tutaj wymienić instytucjonalne wychowanie czyli żłobki, przedszkola gdzie przebywa dziecko, w okresie, w którym najbardziej kształtuje się rozwój psychiczny i w którym najsilniej poszukuje ono kontaktu i bliskości matki czy ojca. Podstawowe w funkcjonowaniu wielu rodzin jest „mieć” niż „być”. Może to doprowadzić do choroby rodziny czyli patologii.
Autorzy wielu publikacji uważają, że najniebezpieczniejszym czynnikiem dezintegracyjnym życia rodziny jest brak czasu jej członków dla siebie, co w następstwie powoduje rozluźnienie więzi rodzinnych, może to być przyczyną niezaspokojenia wielu istotnych potrzeb psychicznych.
Rodzina jest tą komórką społeczną, którą należy szczególnie chronić i wspierać, zwłaszcza gdy jej funkcjonowanie ulega zakłóceniu. Staje się ona wówczas dla swych członków źródłem bólu i nieszczęść. Musimy dbać o rodzinę, gdyż jest ona nie do zastąpienia. Ludzkość nie wypracowała dotychczas żadnej instytucji, która mogłaby skutecznie zastąpić rodzinę i nie wiadomo czy uda się to w przyszłości.

POTRZEBY JAKIE RODZINA POWINNA ZASPOKAJAC:
· bezpieczeństwa,
· poznania,
· akceptacji,
· kontaktu emocjonalnego,
· samodzielności,
· posiadania
STYLE WYCHOWAWCZE:
· autokratyczny – zdecydowane przewodnictwo rodziców;
· liberalny-bezstresowe wychowanie;
· demokratyczne;
· niekonsekwentny- wszystkie naraz
PRZEMIANY RODZIN WSPÓŁCZESNYCH
· zmiana rodzin patriarchalnych na matriarchalne;
· zmniejszeni ilości dzieci;
· możliwość regulacji urodzin;
· podział obowiązków na wszystkich;
· rozwój placówek opiek-wychow.;
· spadek więzi między rodzinnych;
· ograniczone stosunki z sąsiadami;
· spędzanie wolnego czasu;
· wynalazki techniczne;
· kult dobrego wizerunku
RODZINA FUNKCJONALNA- spełnia wszystkie funkcje i zaspokaja potrzeby dziecka
RODZINA DYSFUNKCJONALNA –nie spełnia swoich funkcji, jest źródłem przykrości, podłożem napiec i frustracji (CAŁKOWICIE- utrata więzi, totalny chaos; CZESCIOWA alkoholiz, narkomania, długotrwała choroba jednego z członków, ubóstwo , bezrobocie)

ZAGROŻENIA WSPÓŁCZESNEJ RODZINY:
· migracja zarobkowa
· bezrobocie
· problemy mieszkaniowe
· rozpad rodzin, niepełne rodziny



Masz jakiekolwiek pytania?
Skontaktuj się z naszym konsultantem
GG 8254053



ocena : 2 ogladano 33791 razy

 
|  copyright SKRYBA.PL  |   hosting by: NetLook.PL  |

| KOMUNIKATY | KONTAKT | WSPÓŁPRACA |
     
stat4u